Rezerwaty Przyrody w Ameryce Środkowej i Południowej

Ludność jak również i władze krajów Ameryki Południowej do niedawna nie interesowały się zagadnieniami ekologii. Do roku 1960 na terenie całej Ameryki Południowej były jedynie 53 obszary chronione, z czego dwie trzecie na terenie krajów Chile i Argentynie. Jednym z najsłynniejszych parków narodowych jest Park Narodowy Galapagos, słynie on z unikatowego systemu wulkanicznych wysp Galapagos, zamieszkanych przez żółwie morskie czy legwany. Galapagos słynie również z tego w swoich pracach wykorzystywał je wybitny podróżnik – Karol Darwin.Park Narodowy Iguazu z kolei, jest jednym z pierwszych założonych w Argentynie, konkretnie w 1934 roku słynie z niesamowitego wodospadu leżącego na granicy Argentyny i Brazylii. W 1939 roku park założono również po drugiej stronie granicy, w Brazylii. W chwili obecnej oba parki są wpisane na Listę UNESCO. Na ich terenie licznie występują rzadkie gatunki zwierząt, takie jak leniwce dwupalczaste, tapiry, oceloty, kapibary czy jaguary. Największym obszarem chronionym w Argentynie jest Park Narodowy Huapi Nahuel, w którym żyje cały wachlarz środowisk, od pum, mnóstwa ptaków czy zwierzyny płowej.

W Chile znajduje się również kilka terenów chronionych, z których najsłynniejszym jest Park Narodowy Bosque Fray Jorge, założony w 1941 roku. Na Wyspie Wielkanocnej, znajdującej się u wybrzeży Chile, znajduje się znany całemu światu Park Narodowy Rapa Nui, założony w 1935 roku.
Mniej więcej od roku 1960 mieszkańcy tych terenów zaczęli sobie uświadamiać iż jeśli nie zaczną natychmiast dbać o dziką przyrodę kontynentu, to wkrótce nie będzie już czego chronić. W Brazylii, gdzie wycinka przybierała największe rozmiary, istnieją obecnie 273 obszary chronione o łącznej powierzchni ponad 320 tysięcy km2, jest to jednak niecałe 4% powierzchni kraju. Za to na Karaibach, liczba terenów chronionych stale wzrasta, a najsłynniejszym spośród wszystkich 40 parków narodowych w tym regionie jest Park Narodowy Wysp Dziewiczych. Park ten słynie z licznych zatok utworzonych z raf koralowych. Turyści mogą podziwiać przez przeszklone dna łodzi wycieczkowych podziwiać rafy koralowe, a nurkowie korzystać ze specjalnych podwodnych szlaków. Wiele krajów stara się chronić nie tylko gatunki zagrożone, ale również te które są charakterystyczne dla danego regionu, jest to szczególnie ważne w Ameryce, gdyż spory przyrost ludności, może sprawić iż bezpieczne miejsca dzisiaj, już jutro mogą stać się ofiarą postępu cywilizacyjnego.